شائکه

لغت نامه دهخدا

( شائکة ) شائکة. [ ءِ ک َ ] ( ع ص ) تأنیث شائک. شجرة شائکه؛ درخت خارناک. ( منتهی الارب ).
شائکة. [ ءِ ک َ ] ( ع اِ ) رجوع به جهودانه شود.

تانیث شائک شجره شائکه: درخت خارناک