لغت نامه دهخدا
سنبوب. [ سَم ْ ] ( ع ص ) رجل سنبوت؛ مرد خشمناک. ( ناظم الاطباء ). رجوع به سنبات شود. || سنبات و نمایش. ( ناظم الاطباء ). || ( اِ ) هر چیز که بنظر آید و نمودی داشته باشد. ( ناظم الاطباء ). این لغت پرداخته فرقه آذرکیوان است. رجوع به سنبات شود.
