شناغب
لغت نامه دهخدا
شناغب. [ ش َ غ ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ شُنْغُب، به معنی رسن و شاخ دراز و باریک از هر حیوان که باشد. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). و رجوع به شُنْغُب شود.
شناغب. [ ش َ غ ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ شُنْغُب، به معنی رسن و شاخ دراز و باریک از هر حیوان که باشد. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). و رجوع به شُنْغُب شود.