لغت نامه دهخدا
سطاریون. [ س َ ] ( معرب، اِ ) مأخوذ از یونانی. یک نوع گیاهی که به فارسی برابران گویند. ( ناظم الاطباء ). گونه ای قارچ است که بر روی تنه درختان جنگلی روید. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به تحفه حکیم مؤمن و اختیارات بدیعی و الفاظالادویه شود.
