لغت نامه دهخدا
ساری سوباسار. ( اِخ ) نام یکی از دهستانهای چهارگانه بخش پلدشت، واقع بین مرز شوروی ( سابق ) و ترکیه است که از جنوب به دهستانهای قلعه دره سی و قره قویون ارس کنار و از شمال و خاور به خاک شوروی و از باختر به خاک ترکیه محدود است. هوای این دهستان معتدل و مالاریائی است، اکثر قراء آن در زمستان مورد استفاده قشلاقی ایل جلالی قرار میگیرد که از چشمه آب کوهستانی مشروب و تعداد کمی از رودخانه ساری سو وزنگمار استفاده می نمایند. در تابستان اهالی این دهستان به کوههای دهستانهای آوجیق و چالدران به ییلاق جهت نگهداری گوسفندان عزیمت میکنند چون رودخانه ساری سو از قسمت جنوبی دهستان میگذرد بنام ساری سوباسار نامیده شده است. این دهستان 7803 تن سکنه دارد و از 44 قریه تشکیل شده که مهمترین آنها عبارت است از: ایوند، قره تپه ( مرکز دهستان ) اورنر، حاسین، اوزن دیزه، خوک، بابر، قزل داغ، یولاگلدی. محصول عمده دهستان غلات و پنبه است. راههای عمده آن، راه شوسه پلدشت به ماکو، و ماکو به شوط می باشد. دو رودخانه زنگمار و ساری سو از این دهستان میگذرد: رودخانه زنگمار از قسمت باختری به خاور در جریان است و رودخانه ساری سو در قسمت باختری داخل این دهستان میشود و بمصرف آبیاری در داخل آن میرسد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4 ).