لغت نامه دهخدا
زیانگر. [ گ َ ] ( ص مرکب ) زیانکار. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به زیانکار و دیگر ترکیبهای زیان شود.
زیانگر. [ گ َ ] ( ص مرکب ) زیانکار. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به زیانکار و دیگر ترکیبهای زیان شود.
زیان کار، ضررکننده، زیان برنده.
خسران بردن زیانگری.