زرعگه

لغت نامه دهخدا

زرعگه. [ زَ گ َه ْ ] ( اِ مرکب ) زرعگاه:
در آن زرعگه کشتزاری شگرف
نوازش گرفته ز باران و برف.نظامی.رجوع به زرع و ماده قبل شود.