لغت نامه دهخدا
رواعی. [ رَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ راعیة. مقدمه ٔپیری و اوائل آن. ( از معجم متن اللغة ). رواعی الشیب؛اوائله. ( اقرب الموارد ). اول پیری و راعیةالشیب نیزمثل آن است. ( از منتهی الارب ). رجوع به راعیة شود.
رواعی. [ رَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ راعیة. مقدمه ٔپیری و اوائل آن. ( از معجم متن اللغة ). رواعی الشیب؛اوائله. ( اقرب الموارد ). اول پیری و راعیةالشیب نیزمثل آن است. ( از منتهی الارب ). رجوع به راعیة شود.
مقدمه پیری و اوائل آن اول پیری و راعیه الشیب نیز مثل آن است