دم اهنج

( دم آهنج ) دم آهنج. [ دَ هََ ] ( ص مرکب ) بادآلود و متورم.( ناظم الاطباء ). || به دم کشنده. دم آهنگ. بلعنده. که چون اژدها به دم کشد و بکشد:
اگر زآنکه خواهی بیابی رها
ز چنگ دم آهنج نر اژدها.فردوسی.بدو گفت ای مردم بی بها
ببین آن دم آهنج نر اژدها.فردوسی.که آن ترک در جنگ نر اژدهاست
دم آهنج و در کینه ابر بلاست.فردوسی.به خشکی و دریا همی بگذرد
نهنگ دم آهنج را بشکرد.فردوسی. || کم نفس. ( ناظم الاطباء ). به معنی دماور یعنی ضیق نفس است. ( آنندراج ). || نفس گیر. گیرنده نفس:
بر او کارگر خنجر و تیر نیست
دم آهنج کوهیست نخجیر نیست.اسدی.

( دم آهنج ) باد آلود و متورم.