درخشانیدن
مترادفها
درخشیدن، تابیدن
متضادها
تاریک شدن، خاموش شدن
لغت نامه دهخدا
درخشانیدن. [ دُ / دَ / دِ رَ دَ ]( مص ) درخشاندن. به درخشیدن داشتن. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). درخشیدن کنانیدن. پرتو انداختن. ( ناظم الاطباء ): ابراق، الاحة؛ درخشانیدن شمشیر را. زهو؛ درخشانیدن تیغ. ( از منتهی الارب ). تکلیل؛ بدرخشانیدن. ( دهار ).
جمله سازی با درخشانیدن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ستارههای کوچک در آسمان شب با شکوه بسیار زیادی شروع به درخشانیدن کردند و منظرهای بسیار زیبا و خیرهکننده برای تماشاگران ایجاد کردند.
💡 پس از گذشت مدتی از تاریکی مطلق، ناگهان نور خورشید از میان ابرها شروع به درخشانیدن کرد و تمام دشت را روشن و گرم ساخت.
💡 امید و اشتیاق در چشمان آن کودک با دیدن والدینش شروع به درخشانیدن کرد که نشان از شادی بسیار زیاد و بی حد و مرز او داشت.