لغت نامه دهخدا
دحامس. [ دُ م ِ ] ( ع ص ) رجل دحامس؛ مرد گندمگون درشت فربه. دحمسان. دحمسانی. ( آنندراج ). || شجاع. ( منتهی الارب ).
دحامس. [ دَ م ِ ] ( ع اِ ) شبهای تاریک. || سه شب آخر ماه. و آنرا حنادس نیز گویند. ( منتهی الارب ).
دحامس. [ دُ م ِ ] ( ع ص ) رجل دحامس؛ مرد گندمگون درشت فربه. دحمسان. دحمسانی. ( آنندراج ). || شجاع. ( منتهی الارب ).
دحامس. [ دَ م ِ ] ( ع اِ ) شبهای تاریک. || سه شب آخر ماه. و آنرا حنادس نیز گویند. ( منتهی الارب ).