لغت نامه دهخدا
خاک بسری. [ ب ِ س َ ] ( حامص مرکب ) عمل خاک بسری کردن. عمل آرامیدن زن با شوی ( در تداول زنان عامی ). عمل با حلال خود آرمیدن. عمل آرامیدن با زن.
خاک بسری. [ ب ِ س َ ] ( حامص مرکب ) عمل خاک بسری کردن. عمل آرامیدن زن با شوی ( در تداول زنان عامی ). عمل با حلال خود آرمیدن. عمل آرامیدن با زن.
عمل خاک بسر کردن عمل آرامیدن زن با شوی.