لغت نامه دهخدا
حزیبی. [ ح ُ زَ ] ( ص نسبی ) منسوب به حزیب که نام ولید محمدبن حزیب است، و اوست که مروان حکم را اسیر و برده ساخت، در جنگ راهط. ( سمعانی ).
حزیبی. [ ح ُ زَ ] ( ص نسبی ) منسوب به حزیب که نام ولید محمدبن حزیب است، و اوست که مروان حکم را اسیر و برده ساخت، در جنگ راهط. ( سمعانی ).