جائظ

جائظ. [ ءِ ] ( ع ص ) از: جأظ. گران چشم:جأظَ من الماء؛ گران چشم شد از آب. ( منتهی الارب ).
جائظ. [ ءِ ] ( ع ص ) از: جوظ و جوظان. خرامنده. خرامان رونده. متکبر.

خرامنده