لغت نامه دهخدا
تکویث. [ ت َ ] ( ع مص ) با چهار پنج برگ شدن کشت. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || شبیه سر خرگوش برآوردن غائط، یقال: کوث فلان بغائط؛ اذا خرجه کرؤس الارانب. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
