لغت نامه دهخدا
تقوت. [ت َ ق َوْ وُ ] ( ع مص ) خورش ساختن، یقال: فلان یتقوت بکذا. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || خوردن: تقوت به و اقتات به اقتیاتاً؛ اکله. ( از اقرب الموارد ). قوت گرفتن. ( تاج المصادر بیهقی ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟