لغت نامه دهخدا
( توفة ) توفة. [ ت َ ف َ ] ( ع اِ ) لغزش و خطا. یقال: طلب علی توفة.ج، توفات. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
توفة. [ ف َ ] ( ع اِ ) مافیه توفة و لاتافة؛ نیست در آن عیب یا زیادتی یا حاجت یا درنگ و کاهلی. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).
