تنکیب

لغت نامه دهخدا

تنکیب. [ ت َ ] ( ع مص )به یک سو شدن. ( زوزنی ). برگشتن و یکسو شدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || یکسو گردانیدن، لازم و متعدی است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). دور گردانیدن چیزی.( از اقرب الموارد ). || برگشتن از راه، یقال: نکبه الطریق و نکب به الطریق و نکب به عن الطریق؛ ای عدل عنه. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). نکبه الطریق و نکب به الطریق و نکب به عن الطریق؛ ای عدله عنه و نحاه ُ. ( اقرب الموارد ). || کمان در بازو کردن. ( زوزنی ). رجوع به تنکب شود.

جمله سازی با تنکیب

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در این پژوهش علمی، محققان سعی داشتند از طریق تنکیب نتایج آزمایش‌های مختلف، به یک نظریه واحد و جامع در مورد رفتار سلول‌های عصبی دست یابند.

💡 هنر مدرن اغلب بر پایه تنکیب عناصر سنتی و تکنولوژی‌های دیجیتال جدید بنا شده است تا بتواند مفاهیم عمیق‌تری را به مخاطبان خود منتقل کند.

💡 فرآیند تنکیب دو ماده شیمیایی مختلف در این آزمایش، نیاز به دقت بسیار بالایی داشت تا از بروز هرگونه واکنش ناخواسته یا انفجار جلوگیری شود.

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران