تعارض قیاس و استحسان

[ویکی فقه] تعارض قیاس و استحسان، تنافی میان نتیجه قیاس و استحسان را می گویند.
تعارض قیاس و استحسان، از اقسام تعارض ادله و به معنای تنافی میان مدلول قیاس و استحسان می باشد، مانند: تعارض قیاس و استحسان در اجاره و بیع سلم که مقتضای قیاس، به دلیل حدیث نبوی «لا تبع ما لیس عندک» فساد اجاره یا بیع سلم است، ولی مقتضای استحسان، به دلیل حدیث نبوی «من اسلف فلیسلف فی کیل معلوم و وزن معلوم الی اجل معلوم» صحت آن دو است.درباره تعارض قیاس و استحسان، اصولی های اهل سنت اختلاف دارند؛ برخی استحسان را بر قیاس و برخی قیاس را بر استحسان ترجیح داده اند.