لغت نامه دهخدا
بهازهیر. [ ب َزُ هََ ] ( اِخ ) بهاءالدین زهیر ( 581-656 هَ. ق. ) ( الوزیر ) ابوالفضل بهاءالدین زهیربن محمدبن علی بن یحیی بن الحسن بن جعفربن منصوربن عاصم المهلبی الازدی الفاتکی المصری. محل تولد وی وادی نخله بنزدیک مکه است وی خدمت سلطان صالح نجم الدین ایوب را کرده است. وی درسال 656 در مصر درگذشته و در محلی بنام القرافة الصغری مدفون است. او راست دیوانی بنام دیوان الوزیر ابی الفضل زهیربن محمد المهلبی. ( از معجم المطبوعات ).
