لغت نامه دهخدا
بغادده. [ ب َ دِ دَ ] ( ع اِ ) بغاده. ج ِ مولده بغدادی. بغدادیان. رجوع به کلمه مراوزه در معجم البلدان شود. بغدادیون. ( نشوء اللغه ص 24 ). ج ِ بغدادی. کسانی که از اهل بغدادند. ( ناظم الاطباء ). مردم بغداد.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟