باجربقی

[ویکی فقه] باجُرْبَقی، نسبت دو تن از دانشمندان شافعی مذهب سده های ۷ و ۸ق /۱۳ و ۱۴م که پدر و پسر بوده اند، این نام به روستای باجربق که نزدیک نصیبین بوده، منسوب است.
از زندگی جمال الدین آگاهی چندانی در دست نیست. او در موصل می زیست و به کارهای علمی می پرداخت و پس از ۶۸۰ق /۱۲۸۱م با دو پسرش به دمشق رفت و در آن جا به خطابه، تدریس و افتاء پرداخت. او در ۶۹۹ق /۱۳۰۰م در دمشق درگذشت.
تقی الدین محمد بن عبدالرحیم
تقی الدین در ۶۶۴ق / ۱۲۶۶م متولد شد.
← تحصیلات
(۱) ابن تغری بردی، النجوم. (۲) ابن حجر عسقلانی، احمد، الدرر الکامنة، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۶ق /۱۹۷۶م. (۳) ابن خلدون، مقدمة، به کوشش علی عبدالواحد وافی، قاهره، ۱۴۰۱ق. (۴) ابن شاکر کتبی، محمد، فوات الوفیات، به کوشش احسان عباس، بیروت، ۱۹۷۳م. (۵) ابن کثیر، البدایة. (۶) ذهبی، محمد، العبر، به کوشش محمد سعید بن بسیونی زغلول، بیروت، ۱۴۰۵ق /۱۹۸۵م. (۷) سبکی، عبدالوهاب، طبقات الشافعیة الکبری، به کوشش عبدالفتاح محمد و محمود محمد طناحی، قاهره، ۱۳۸۳ق /۱۹۶۴م. (۸) صفدی، خلیل، الوافی بالوفیات، به کوشش ددرینگ، بیروت، ۱۳۹۴ق /۱۹۷۴م. (۹) مقریزی، احمد، السلوک، به کوشش مصطفی زیاده، قاهره، ۱۹۴۱م. (۱۰) یاقوت حموی، معجم البلدان.