لغت نامه دهخدا
اکباح. [ اِ ] ( ع مص ) لگام بازکشیدن ستور را تا بازایستد از رفتن. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || بلند گردانیدن، گویند: قد اکبح ( مجهولا )؛ ای شمخ. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( ازاقرب الموارد ). بلند گردانیدن. ( آنندراج ).
