لغت نامه دهخدا
اعزاف. [ اِ ] ( ع مص ) شنیدن آواز برگهای خرما در رسن بافتن. ( منتهی الارب ). شنیدن آواز جن از بادها و ریگزارها: اعزف؛ سمع عزیف الریاح و الرمال. ( از اقرب الموارد ). شنیدن عزیف ریگها. ( ناظم الاطباء ). شنیدن آواز برگهای خرما و رسن بافتن. ( آنندراج ).
