حزی

حزی. [ ح َ زْ ی ْ ] ( ع مص ) فالگوئی کردن. ( منتهی الارب ). خبر از غیب دادن. ( منتهی الارب ). || حزی بطیر؛ فال گرفتن به مرغان. بانگ به مرغان زدن به تفائل. || حزی السراب الشخص؛ برداشتن سراب شخص را. ( منتهی الارب ). || حزی نخل؛ دید زدن بار خرما بر درخت. تخمین بار خرما بازناکرده، اندازه کردن بار خرما بر درخت. ( منتهی الارب ). حزر.
حزی. [ ح ُزْ ز ] ( ع ص نسبی ) منسوب به حُزه، شهری نزدیک موصل. ازبناهای اردشیربن بابک. ( سمعانی ).

منسوب به حزه شهری نزدیک موصل از بناهای اردشیر بن بابک

💡 ، عضو کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست کارگری و دبیر کنونی این حزی در شرق کانادا