لغت نامه دهخدا
هساهس. [ هََ هَِ ] ( ع اِ ) ج ِ هسهسة. ( منتهی الارب ). || راه پیمایی در شب. ( از ناظم الاطباء ). || آواز سپل شتر. ( از اقرب الموارد ).
- هساهس الناس؛ کلام خفی که فهمیده نشود. ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ).
- هساهس الجن؛ عزیف جن. صوت جن. ( از اقرب الموارد ). آواز خفی جن که به شب در بیابان شنیده می شود. ( آنندراج ).