اذربویه

( آذربویه ) آذربویه. [ ذَ ی َ / ی ِ ] ( اِ مرکب ) رجوع به آذربو شود.

( آذربویه ) ( اسم ) گیاهی است جزو تیر. اسفناج و خود روست و برگهای ریز بهم فشرده دارد. ریش. آنرا گلیم شوی یا چوبک اشنان گویند عرطنیثا اشنان. بعضی از فرهنگها آنرا بمعنی قسمی از بخور مریم نوشته اند ولی باین معنی مصحف ( آذریون ) و ( اذریون ) و ( اذریونه ) است

اسم: آذربویه (دختر) (فارسی)
معنی: بوته ای از تیره اسفناج با گلهای تکی زرد رنگ که در نواحی کویری و کناره های آبهای شور می روید