ائثام
کلمه‌ی «ائثام» یا «ایثام» به معنای گناهکار کردن، در گناه افکندن یا بزه‌مند گردانیدن است. این واژه بار معنایی تاثیرگذاری منفی بر دیگری دارد و نشان می‌دهد که فرد یا چیزی باعث ارتکاب گناه یا بزه می‌شود. برخلاف مفهوم گناه صرف، ائثام بیشتر به سبب شدن یا وارد کردن دیگری در گناه اشاره دارد و نقش فعال در ایجاد فساد یا خطا دارد. در ادبیات فارسی و متون دینی، این واژه برای هشدار یا نقد اعمالی که دیگران را به خطا می‌کشاند، به کار رفته است. کاربرد ائثام نشان‌دهنده اهمیت مسئولیت اخلاقی و اجتماعی در جلوگیری از گناه دیگران است. از نظر معنایی، این کلمه با واژه‌هایی مانند گناهکار کردن، بزهکار کردن، فریب و فساد هم‌معنی است. ائثام معمولاً در متون اخلاقی، دینی و حقوقی کاربرد دارد تا تأکید کند کسی یا چیزی باعث سقوط اخلاقی یا عقوبت دیگری شده است. این واژه نشان‌دهنده ارتباط میان اعمال فردی و تأثیر آنها بر جامعه و دیگران است و بر ضرورت مراقبت از رفتار و کردار فردی تأکید دارد.
مترادف‌ها
گناه، خطا، پلیدی
متضادها
نیکی، بر، تقوا
لغت نامه دهخدا
ائثام. [ اِءْ ] ( ع مص ) رجوع به ایثام شود.
جمله سازی با ائثام
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در آموزه‌های اخلاقی، بر دوری از ائثام و گناهان بزرگ تاکید شده است تا انسان بتواند با وجدانی آسوده و روحی پاک در زندگی خود قدم بردارد.
💡 بسیاری از متون قدیمی مذهبی، فرد را از غرق شدن در ائثام و رفتارهای ناپسند برحذر داشته و مسیر رستگاری را از طریق توبه و اصلاح می‌دانند.
💡 تلاش برای پاکسازی روح از ائثام و رذایل اخلاقی، یکی از اصلی‌ترین اهداف در مسیر رشد معنوی و رسیدن به درجات بالای انسانیت و پارسایی است.
