گوه بین
لغت نامه دهخدا
گوه بین. ( نف مرکب ) بیننده گوه. کسی که نگهبانی میکند از فرناک و آنجا را پاک و پاکیزه می نماید. ( فرهنگ شعوری ج 2 ص 325 ) ( ناظم الاطباء ).
گوه بین. ( نف مرکب ) بیننده گوه. کسی که نگهبانی میکند از فرناک و آنجا را پاک و پاکیزه می نماید. ( فرهنگ شعوری ج 2 ص 325 ) ( ناظم الاطباء ).