گنده گوش

لغت نامه دهخدا

گنده گوش. [گ َ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) کسی که گوش او بوی بد دهد.

فرهنگ فارسی

آنکه گوشش بوی بد دهد.
کسی که گوش او بوی بد دهد.