گروه اویزان

«گروه آویزان» در شیمی، به‌ویژه در مهندسی بسپار (پلیمر)، به گروهی از اتم‌ها یا مولکول‌ها گفته می‌شود که به زنجیر اصلی یک بسپار متصل هستند اما جزو مسیر اصلی آن زنجیر محسوب نمی‌شوند. به بیان ساده، اگر زنجیر اصلی بسپار را مانند یک نخ در نظر بگیریم، گروه آویزان مانند شاخه‌های کوچکی است که از این نخ بیرون زده‌اند و به آن وصل شده‌اند. این گروه‌ها به بدنه اصلی «آویزان» هستند و به همین دلیل چنین نامی برای آن‌ها انتخاب شده است. وجود گروه‌های آویزان می‌تواند ویژگی‌های ماده را تغییر دهد، مثلاً باعث شود پلیمر نرم‌تر، سخت‌تر یا واکنش‌پذیرتر شود. این گروه‌ها نقش مهمی در تعیین رفتار شیمیایی و فیزیکی بسپارها دارند. در بسیاری از مواد پلاستیکی، نوع و تعداد این گروه‌های آویزان مشخص می‌کند که ماده چه کاربردی داشته باشد. بنابراین، شناخت آن‌ها برای طراحی مواد جدید بسیار مهم است. این مفهوم کمک می‌کند تا ساختار پیچیده پلیمرها را راحت‌تر درک کنیم. به طور کلی، «گروه آویزان» یعنی بخش‌هایی که به زنجیر اصلی یک مولکول وصل هستند اما مثل شاخه از آن بیرون زده‌اند و روی ویژگی‌های آن تأثیر می‌گذارند.