لغت نامه دهخدا
گردباده. [ گ ِ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) گردباد و آن بادی باشد که خاک را بشکل مناری بر آسمان برد. ( برهان ):
کسی باید آنگه که تو باد خوردی
که آرد سوی مرز تو گردباده.سوزنی.تدبیر کارسازت بی دست برد حیلت
اندر غبار شبهت مانند گردباده.سیف اسفرنگی.
