واژه «گاهوار» به معنی مهد یا گهواره است و به جایگاهی اشاره دارد که کودک را در آن میگذارند تا آرام گیرد و حرکت کند. این واژه گاهی با «گاهواره» یا «منجک» هم برابر دانسته میشود و در متون ادبی به معنای محل نگهداری کودک یا جایگاهی نرم و امن برای جنبانیدن او آمده است. این واژه با «گاهواره» و «گهواره» هممعنی است و به طور سنتی برای اشاره به مکان نگهداری و تکان دادن کودک استفاده میشود. به طور کلی، هر جایی که کودک در آن قرار گیرد تا آرام شود یا تکان داده شود، میتواند به عنوان گاهوار شناخته شود. این واژه هم از نظر معنایی و هم از نظر ادبی با حس مراقبت و آرامش دوران طفولیت پیوند دارد.
گاهوار
لغت نامه دهخدا
گاهوار. [ هَْ ]( اِ مرکب ) مهد. گهواره. گاهواره. منجک:
وقت طفلیم که بودم شیرجو
گاهوارم را که جنبانید؟ او.مولوی ( مثنوی چ علاءالدوله ص 162 ).رجوع به گاهواره و گهواره شود.
فرهنگ فارسی
گاهواره: وقت طفلیم که بودم شیرجو گاهوارم را که جنبانید ? او. ( مثنوی )
