واژه «کفیار» به معنای تحمل کردن رنج و سختی در راه انجام کارهای خوب و شایسته است. این کلمه نشان میدهد که انسان برای رسیدن به هدفهای نیک، زحمت و دشواری را با صبر میپذیرد. در واقع «کفیار» فقط رنج کشیدن معمولی نیست، بلکه رنجی است که ارزش اخلاقی و معنوی دارد. این واژه بیشتر در متون قدیمی دیده میشود و بار معنایی مثبت دارد. یعنی رنجی که همراه با نیت خوب و عمل پسندیده باشد. مثلاً تلاش زیاد برای کمک به دیگران یا یادگیری علم با وجود سختیها میتواند نوعی کفیار باشد. در این معنا، صبر، استقامت و پایداری از ویژگیهای فرد کفیارکننده است. پس این واژه نشاندهنده تحمل آگاهانه سختی در مسیر خیر و نیکی است.
کفیار
لغت نامه دهخدا
کفیار. [ ک َف ْ ] ( اِ ) بمعنی حمل و رنج کشیدن باشد به اعمال شایسته جمیل. ( برهان ) ( آنندراج ). تحمل و محنت و رنج در کارهای نیک و شایسته. ( ناظم الاطباء ).