لغت نامه دهخدا
چهار منقوطه. [ چ َ / چ ِ م َ طَ / طِ ] ( اِ مرکب ) کنایه ازفلک کرسی باشد که فلک البروج است به اعتبار چهار نقطه مشرق و مغرب و شمال و جنوب. ( برهان ) ( آنندراج ).
چهار منقوطه. [ چ َ / چ ِ م َ طَ / طِ ] ( اِ مرکب ) کنایه ازفلک کرسی باشد که فلک البروج است به اعتبار چهار نقطه مشرق و مغرب و شمال و جنوب. ( برهان ) ( آنندراج ).
( اسم ) فلک البروج باعتبار چهار جهت.