لغت نامه دهخدا
چهارشانگی. [ چ َ / چ ِ ن َ / ن ِ ] ( حامص مرکب ) حالت وکیفیت چهارشانه. آنکه سینه و پشت و شانه های نیرومندو قوی دارد. صفت چهارشانه. رجوع به چهارشانه شود.
چهار شانگی
فرهنگ فارسی
حالت و کیفیت چهار شانه. آنکه سینه و پشت و شانه های نیرومند و قوی دارد. صفت چهار شانه.
