چشمه ٔ چشم

لغت نامه دهخدا

چشمه چشم. [ چ َ /چ ِ م َ / م ِ ی ِ چ َ / چ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) منبع چشم. مجرای آب چشم. سرچشمه اشک چشم:
ریختم از چشمه چشم آب سرد
کآتش دل دیگ مرا گرم کرد.نظامی.رجوع به چشم شود.