چردان
لغت نامه دهخدا
چردان. [ چ َ ] ( اِ ) طاس یا کشکولی که گدایان موقع گدایی در دست گیرند و آنچه را که ستانند در آن جای دهند. || حلقه در. ( فرهنگ شعوری ).
جمله سازی با چردان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 کشاورزان در روستاهای کوهستانی معمولاً در فصلهای گرم سال، علفهای خشکشده را با دقت فراوان جمعآوری کرده و در چردانهای بالای خانه خود برای استفاده در زمستان ذخیره میکنند.
💡 وقتی از میان دشتهای وسیع عبور میکردیم، چردانهای قدیمی و چوبی را در میان مزارع دیدیم که نشان از سنتهای دیرین کشاورزی در این منطقه باستانی و سرسبز داشت.
💡 بوی خوش یونجه و علفهای خشک در چردان، همیشه یادآور روزهای پرکار و پرتحرک کشاورزی در فصل تابستان و آمادهسازی برای دوران سخت و سرد زمستانهای طولانی است.