چاشکدان
لغت نامه دهخدا
چاشکدان. [ ش َ ] ( اِ مرکب ) چاشتدان. ظرفی باشد که نان و طعام در آن گذارند. ناندان. ( برهان ). ظرف و سفره ای که طعام روز را در آن گذارند و به وقت چاشت بکار برند. ( فرهنگ ناصری ). چاشدان. ( آنندراج ):
ای چاشکدانت چرخ ازرق
وی شادروانت چرخ اطلس.جمال الدین عبدالرزاق ( از فرهنگ ناصری ).|| صندوقچه زنان را نیز گفته اند. ( برهان ). و رجوع به چاشدان و چاشتدان شود.
فرهنگ عمید
= چاشدان
جمله سازی با چاشکدان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مادربزرگ با دقت تمام، نمک، فلفل و ادویه‌های مختلف را در یک چاشکدان قدیمی و تزئین شده قرار می‌داد تا همیشه بر سر میز باشد.
💡 در طراحی دکوراسیون آشپزخانه سنتی، استفاده از یک چاشکدان با ظرافت‌های هنری می‌تواند جلوه‌ای بسیار زیبا و اصیل به فضای خانه ببخشد.
💡 اگر چاشکدان را درست در جای خود قرار ندهید، هنگام آشپزی ممکن است در پیدا کردن سریع ادویه‌های مورد نیاز دچار مشکل و کندی شوید.
