لغت نامه دهخدا
چارکه. [ رَ ک َ / ک ِ ] ( اِ مرکب ) چهاریک آجر. نصف نیمه آجر. در اصطلاح بنایان قطعه شکسته ای از آجر است که تقریباًبرابر چهاریک آجر باشد. شکسته آجر. یک چهارم آجر.
چارکه. [ رَ ک َ / ک ِ ] ( اِ مرکب ) چهاریک آجر. نصف نیمه آجر. در اصطلاح بنایان قطعه شکسته ای از آجر است که تقریباًبرابر چهاریک آجر باشد. شکسته آجر. یک چهارم آجر.
چهار یک آجر. نصف نیمه آجر. در اصطلاح بنایان قطع. شکسته ای از آجر است که تقریبا برابر چهار یک آجر باشد. شکسته آجر.