لغت نامه دهخدا
پیکارسان. [ پ َ / پ ِ ] ( اِ مرکب ) پیکارستان. محل جنگ. شهر جنگ:
دریغ است رنج اندرین شارسان
که داننده خوانَدْش پیکارسان.فردوسی.
پیکارسان. [ پ َ / پ ِ ] ( اِ مرکب ) پیکارستان. محل جنگ. شهر جنگ:
دریغ است رنج اندرین شارسان
که داننده خوانَدْش پیکارسان.فردوسی.
جای جنگ و پیکار، میدان جنگ.