( ربیعةبن حنظلة ) ربیعةبن حنظلة. [رَ ع َ ت ِ ن ِ ح َ ظَ ل َ ] ( اِخ ) ابن مالک بن زیدمناة، از قبیله بنی تمیم و از عدنانیة در عهد جاهلی بود. نسبت به وی رَبَعی است و فرزندان وی ربیعة صغری نامیده میشوند تا از بنی ربیعةبن مالک تشخیص داده شوند. ( از اعلام زرکلی چ جدید ج 3 ). و رجوع به منتهی الارب و کتاب التاج ص 206 و احوال و اشعار رودکی ج 1 ص 246 شود.
ربیعه بن حنظله بن مالک بن زید مناه از قبیله تمیم و از عدنانیه در عهد جاهلی بود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اى معاويه ! من همانم كه در جنگ بدر (نخستين جنگ اسلام و كفر) خويشان بت پرست تو رااز دم شمشير گذراندم و به ديار عدم فرستادم، و پدر و عموى مادرت (عتبه و شيبه ) ودائيت وليد بن عتبة و برادرت حنظله را بهقتل رساندم. هنوز شمشيرى كه آنها را به وسيله آن نابود ساختم، در دست من است. منامروز هم مانند روزى كه پيغمبر صلى الله عليه و آله وسلم آنرا به دست من داد،قويدل و نيرومند و با يارى خداوند پيروزم.
💡 لشكرى كه در آن، حنظله را مى بينيد كه شب عروسى او مصادف با شب عمليات در جبههاست، از رسول خدا (صلّى اللّه عليه وآله ) اجازه گرفت و رفت. يك شب نزد عروس بودو غسل نكرده با عجله خود را به جبهه رساند و شهيد شد و پيامبر (صلّى اللّه عليه وآله )فرمود: من ديدم، فرشتگان او را غسل مى دادند و در تاريخ اسلام لقب((غسيل الملائكة )) ((غسل داده شده به دست فرشتگان )) را دريافت نمود.
💡 اصل اين روايت اهميت دارد و وجود ((على بن ابى حمزه )) در سند آن، ضررى نمى رساند؛چرا كه اطمينان داريم شيعيان تا زمانى كه او منحرف نشده بود، از وى روايت مى كردند،اما بعد از انحراف و واقفى شدن او ديگر از اونقل حديث قبول نشده؛ زيرا واقفى ها نزد شيعه، هرگز موردقبول نيستند. در اين مورد، در كتاب ((ولايت فقيه ))ذيل صحيحه عمر بن حنظله بحث نموديم كسانى كه طالب هستند به آن مراجعه كنند.
💡 در هر حال حنظله آن شب را با اجازه پيامبر در كنار همسرش بسر برد و مراسم عروسىانجام شد. صبح زود پيش از غسل به ميدان نبرد شتافت و به درجه رفيعه شهادتنائل گشت.
💡 80- حنظله، غسيل الملائكه در مدينه جوانى بود به نام حنظله از قبيله خزرج. در آستانه جنگ احد مقدمه عروسى او بادختر عبدالله پسر اُبى شروع شده بود.
💡 امام حسين به حنظله فرمود: اى فرزند سعد! خدايت رحمت كناد. اينان از همان هنگام كه دعوتت را به حق پاسخ ندادند و براى كشتن تو و يارانت قيام كردند، مستحق عذاب الهى شده اند، تا چه رسد به حالا كه ياران پاك نهاد تو را كشته اند.
