پیروزجنگی
لغت نامه دهخدا
پیروزجنگی. [ ج َ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی پیروزجنگ:
چو در جنگ پیروزیش دیده بود
ز پیروزجنگیش ترسیده بود.نظامی.
فرهنگ عمید
حالت پیروزجنگ: چو در جنگ پیروزی اش دیده بود / ز پیروزجنگیش ترسیده بود (نظامی۵: ۸۲۲ ).
فرهنگ فارسی
کیفیت و حالت پیروز جنگ: چو در جنگ پیروزیش دیده بود ز پیروز جنگیش ترسیده بود. ( نظامی )
جمله سازی با پیروزجنگی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شاعر بزرگ در اشعار خود بارها از توصیف لحظات پیروزجنگی و شادی بیپایان سربازان پس از بازگشت از میدانهای نبرد پرشور و بسیار پرخطر استفاده کرده است.
💡 روایتهای شفاهی پیروان قدیمی، مملو از داستانهای مربوط به لحظات پیروزجنگی و شکوه فرماندهانی است که در جنگهای بزرگ با پیروزیهای چشمگیر و بسیار باشکوه بازگشتند.
💡 پیروزجنگیِ آن ارتش بزرگ و قدرتمند، باعث شد تا نظم و امنیت دوباره به قلمروهای وسیعی از سرزمینهای همسایه در آن دوران تاریخی بسیار دور بازگردد.