لغت نامه دهخدا
پیروزجنگی. [ ج َ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی پیروزجنگ:
چو در جنگ پیروزیش دیده بود
ز پیروزجنگیش ترسیده بود.نظامی.
پیروزجنگی
فرهنگ عمید
حالت پیروزجنگ: چو در جنگ پیروزی اش دیده بود / ز پیروزجنگیش ترسیده بود (نظامی۵: ۸۲۲ ).
فرهنگ فارسی
کیفیت و حالت پیروز جنگ: چو در جنگ پیروزیش دیده بود ز پیروز جنگیش ترسیده بود. ( نظامی )
