پلقیدن

پلقیدن. [ پ ُ ل ُق ْ قی دَ ] ( مص ) رجوع به پلغیدن شود.

( مصدر ) بیرون زدن چیزی از جای خود چون چشم در بعضی بیماریها بیرون جستن بر آمدن بر جستن بیرون خزیدن جحظ.