«پلخته» به معنای قالب یا ظرف مشبک و سوراخداری است که معمولاً از شاخه بید یا مواد مشابه ساخته میشود و برای قرار دادن پنیر روی آن به کار میرود تا آب اضافی پنیر خارج شود. این وسیله به شکل سبد یا غربال طراحی شده و سوراخهای آن اجازه میدهند مایعات به راحتی خارج شوند و پنیر فرم بگیرد. پلخته در شیوه سنتی تولید پنیر اهمیت زیادی دارد و در بسیاری از مناطق برای صاف کردن و آبگیری پنیر استفاده میشود. جنس آن معمولاً طبیعی و قابل انعطاف است تا هم سبک باشد و هم توان تحمل وزن پنیر را داشته باشد. کاربرد پلخته تنها به پنیر محدود نمیشود و گاهی برای آبگیری یا صاف کردن سایر مواد غذایی نیز به کار میرود. این وسیله نشاندهنده مهارتهای سنتی در آشپزی و صنایع غذایی قدیم است. پلخته با شکل مشبک خود، تهویه و خروج آب را تسهیل میکند و کیفیت پنیر را بالا میبرد.
پلخته
لغت نامه دهخدا
پلخته. [ پ َ ل ِ ت َ / ت ِ / پ ِ ل َ ت َ / ت ِ ] ( اِ ) قالبی مشبک یا غربال گونه ای که از شاخه بید و مانند آن سازند و پنیر را روی آن نهندتا آب آن برود و آن را به اسپانیولی پلیتا گویند. رجوع شود به ذیل قوامیس عرب تألیف دزی ج 1 ص 109 س 1.
فرهنگ عمید
ظرف سوراخ سوراخ یا سبد که پنیر را در آن بگذارند تا آبش برود.