لغت نامه دهخدا
پسه وردار. [پ َ س َ / س ِ وَ ] ( نف مرکب ) خادمه که دامان بلند خاتون را گاه ِ حرکت بردارد تا بزمین نساید:
آن کسان را که تو بینی پسه وردار لباس
جامه شان بنده و خود خواجه خدمتکارند.نظام قاری ( دیوان البسه ص 63 ).
پسه وردار. [پ َ س َ / س ِ وَ ] ( نف مرکب ) خادمه که دامان بلند خاتون را گاه ِ حرکت بردارد تا بزمین نساید:
آن کسان را که تو بینی پسه وردار لباس
جامه شان بنده و خود خواجه خدمتکارند.نظام قاری ( دیوان البسه ص 63 ).
بردارد تا بزمین نساید