لغت نامه دهخدا
پرطاوسی. [ پ َ وو ] ( ص نسبی ) ( رنگ... ) سبزی سیر که به طلائی زند. غازماغازی. مُعَرَّق. آنکه به رنگ سبز و طلائی زند: مرکب پرطاوسی. و رجوع به طاوسی شود.
پرطاوسی. [ پ َ وو ] ( ص نسبی ) ( رنگ... ) سبزی سیر که به طلائی زند. غازماغازی. مُعَرَّق. آنکه به رنگ سبز و طلائی زند: مرکب پرطاوسی. و رجوع به طاوسی شود.
( صفت ) ۱- بشکل پرطاوس. ۲- سبزی سیر که بطلایی زند غازماغازی معرق. ۳- گل پر طاوسی