پتگ
لغت نامه دهخدا
پتگ. [ پ ُ ] ( اِ ) پتک.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱-نوار پهن که سربازان و چارپاران و بعضی مردم بساق پاپیچندمچ پیچ پاپیچ. ۲- کرکهای بسیار ریز و درهم تافته در روی بعضی از اندامهای گیاهی خصوصا برگ و گل و ساقه.
پتگ. [ پ ُ ] ( اِ ) پتک.
( اسم ) ۱-نوار پهن که سربازان و چارپاران و بعضی مردم بساق پاپیچندمچ پیچ پاپیچ. ۲- کرکهای بسیار ریز و درهم تافته در روی بعضی از اندامهای گیاهی خصوصا برگ و گل و ساقه.