پاتهی

پاتهی. [ ت ُ ] ( ص مرکب ) برهنه پای. تهی پای: و مستحب آن است که در مکه پاتهی رود. ( تفسیر ابوالفتوح رازی ).
پاتهی گشتن به است از کفش تنگ
رنج غربت به که اندر خانه جنگ.مولوی.