لغت نامه دهخدا
ول گو. [ وِ ] ( نف مرکب ) ول گوی. ول گوینده. در تداول، کسی که سخن بی معنی و بیهوده گوید. رجوع به «ول » و «ول گفتن » شود.
ول گو. [ وِ ] ( نف مرکب ) ول گوی. ول گوینده. در تداول، کسی که سخن بی معنی و بیهوده گوید. رجوع به «ول » و «ول گفتن » شود.